Mrówki

GODZINY POSIŁKÓW:
Śniadanie: 7.50 – 08.15
Obiad: 13.00 – 13.30
Podwieczorek: 15.00

Piątek (16.04):
Temat: Ciekawe zwyczaje zwierząt.

„Co jedzą zwierzęta?” Słuchanie utworu H. Bechlerowej „Jak kotek zwierzęta mlekiem częstował”. Analiza treści, opowiadanie przebiegu wydarzeń z uwzględnieniem preferencji pokarmowych poszczególnych zwierząt.
„Jak kotek zwierzęta mlekiem częstował”
To jest Filik – kotek bury. Ma wąsiki i pazury.
Dobry jest ten kotek Filik: chce, by wszyscy mleko pili.
Stanął Filik przy kurniku.
– Czy chcesz mleka, koguciku?
Lecz kogucik z kurką czarną na śniadanie jedli ziarno.
Koło żłobu stoi konik. Filik ładnie się ukłonił.
– Lubisz mleko?
– Nie, ja rano smaczny owies jem i siano.
Do królika kotek podszedł.
– Pij, pij mleczko, bardzo proszę!
Ale królik siadł pod drzewkiem: chrupu, chrupu – gryzł marchewkę.
Przed gołąbkiem Filik staje, słodkie mleko mu podaje.
– Wypij mleczko sam, Filiku, ja mam groszek w gołębniku.
Więc do krówki poszedł kotek.
– Czy na mleko masz ochotę?
– Nie, Filiku, bo ja przecież jem zieloną trawkę w lecie.
oło furtki kózka biała także mleka pić nie chciała.
– Zabierz sobie kotku dzbanek! Ja jem liście kapuściane.
Poszedł kotek do motyla i dzbanuszek mu nachyla.
Ale motyl tam na łące pije z kwiatka sok pachnący.
Teraz kotek mleko niesie do wiewiórki w ciemnym lesie.
Na sosence wiewióreczka gryzie orzech, nie chce mleczka.
Wraca kotek.
Koło płotka na ścieżynce jeża spotkał.
Jeżyk woła go z daleka:
– Bury kotku, daj mi mleka!
O, bo jeże, tak, jak kotki, bardzo lubią mleczko słodkie.
„Gdzie mieszkają zwierzęta?” Dziecko nazywa zwierzęta, nazywa miejsca, w których można je spotkać.
– las – lis, wiewiórka, niedźwiedź, dzik, jeleń;
– łąka – mucha, osa, żaba, komar;
– zagroda wiejska – koza, krowa, kura, świnia, koń;

„Świnka” – karta pracy (e-mail). Zadaniem dziecka jest pokolorowanie obrazka, wycięcie oraz złożenie według wzoru.
„Konik” – wierszyk masażyk. Rodzic recytuje fragment wiersza wykonując masaż na plecach dziecka zgodnie z opisem.

„Konik”
(B. Kołodziejski)
Biega źrebaczek po łące,
wąchając pachnące kwiatki.
(opukiwanie pleców opuszkami palców)
Tu rosną stokrotki, maki,
a tu kolorowe bratki.
(delikatne szczypanie w różnych miejscach)
Podchodzi klacz, jego mama,
(kroczenie palcami po plecach)
nosem go lekko dotyka.
(dotknięcie jednym palcem)
Konik do mamy się śmieje
i dalej po łące bryka. (…)
(naśladowanie skakania — opieranie dłoni
na przemian na nadgarstkach i palcach)

„Mnóstwo śmiechu, mnóstwo krzyku” – nauka piosenki (zajęcia z dnia 13.04.).

Czwartek (15.04):
Temat: „Wiejskie dobra”

„Co nam dają zwierzęta?” – Wysłuchanie tekstu piosenki, rozmowa inspirowana jego treścią. Dziecko wymienia nazwy zwierząt, które pojawiły się w tekście. Opowiada, jakie korzyści daje hodowla każdego z nich.

„Co nam dają zwierzęta?”
(sł. M. Ledwoń)
Na wsi wiele zwierząt mieszka,
pieją, gdaczą i gęgają.
Jajka, masło, miękkie pierze
gospodarzom swoim dają.
Kurka chodzi po podwórzu,
jajek zniosła sześć na grzędzie.
Gospodyni już się krząta,
wyśmienity omlet będzie (…).
A owieczki i baranki
dają nam swe kamizelki.
Z takiej białej, grubej wełny
bardzo ciepłe są sweterki (…).
Jogurt, masło i śmietanę
można zrobić z mleka krowy.
Często jedz produkty mleczne,
to na pewno będziesz zdrowy (…)!
Do poduszki głowę przytul,
w niej zamknięto puszek biały.
A te miękkie, lekkie piórka
gąski nam podarowały (…).
Na wsi wiele zwierząt mieszka,
pieją, gdaczą i gęgają.
Jajka, masło, miękkie pierze
gospodarzom swoim dają.

„Wiejskie dobra” – nazywanie produktów przedstawionych na obrazkach, ustalenie, od których zwierząt pochodzą (można wykorzystać posiadane w domu produkty). Zwrócenie uwagi, które z nich pochodzą bezpośrednio od zwierząt, a które są przetworzone.
Źródło: „Bliżej Przedszkola”

„Na wsi” – karta pracy (e-mail). Zadaniem dziecka jest odszukanie na ilustracji i otoczenie pętlą wszystkich jaj. Tyle samo jaj należy narysować w koszyku. Łączy napisy z odpowiednimi zwierzętami.
„W kurniku” – zestaw ćwiczeń gimnastycznych z woreczkami (zajęcia z dnia 12.04.).

Środa (13.04.):
Temat: Odgłosy wsi

„Wiejskie odgłosy” – zagadki słuchowe. Prowadzący odtwarza nagrania wybranych zwierząt, zadaniem dziecka jest wybranie odpowiedniego obrazka, nazwanie rozpoznanego zwierzęcia (zestaw obrazków z poprzednich zajęć).

„Zwierzęca mowa”. Prowadzący czyta dziecku fragment wiersza oraz wskazuje sylwety zwierząt w nich występujących (obrazki z poprzednich zajęć). Dziecko w odpowiednich momentach naśladuje odgłosy wy­dawane przez zwierzęta.

„Ko, ko, ko, kwa, kwa, kwa… kto mój język zna?”
(Ewa Stadtmüller)
(…) Kurka zniosła jajek sto,
gdacze o tym: (KO, KO, KO).
Kaczka śliczne dzieci ma,
kwacze dumnie: (KWA, KWA, KWA). (…)
Baran zdenerwował się
i zabeczał głośno: (BE, BE, BEEEEEEEE).
Konik dobry humor ma,
rży ze śmiechu (IHA-HA).
Gąska bardzo spieszy się,
gęga głośno: (GĘ, GĘ, GĘ).
Krowa, budząc się ze snu,
muczy zaraz (MUUUUUUUUUUUU).

„Wiejskie zwierzęta” – rozwiązywanie zagadek słownych.

Lubi, gdy mu rzucasz piłkę
lub wełny kłębuszek.
I błogo Ci zamruczy,
gdy podrapiesz go w brzuszek (kot).

Stoi i przeżuwa trawę
tam na łące, niedaleko.
Dzięki niej mamy śmietankę,
masło, serek oraz mleko (krowa).

Chodzi dumna po podwórku
i ziarenka w ziemi dziobie.
Z jej to właśnie świeżych jajek
jajecznicę zrobię sobie (kura).

Lubi owies, lubi siano,
w stajni rży i parska rano (koń).

Ciepłą wełnę
ma na grzbiecie.
Co to za zwierzę,
czy może wiecie? (owca)

To zagadka bardzo krótka:
nogi, rogi, ogon, bródka (koza).

Ma długie uszy,
futerko puszyste.
Ze smakiem chrupie
sałaty listek (królik).

„Kot” – praca plastyczna z wykorzystaniem starej płyty CD oraz plasteliny. Dziecko przy pomocy plasteliny i własnej fantazji ozdabia płytę tak, aby stworzyć sympatyczny koci pyszczek.

Wtorek (13.04.):
Temat: „Każdy ma swoja mamę”

„Historia Siwka” – aktywne słuchanie opowiadania (autor nieznany). Nazywanie zwierząt dorosłych i ich dzieci. Dziecko kładzie przed sobą obrazki zwierząt (e-mail): cielę, jagnię, prosię, kaczę i pisklę. Podczas słuchania opowiadania w odpowiednim momencie wskazuje pasujący do dorosłego zwierzęcia obrazek (np. owca-jagnię itd.)

Oto Siwek, mały źrebak, który zgubił swoja mamę. Błąka się już pół dnia i wciąż nie może jej znaleźć. Jest mu bardzo smutno. Tęskni za domem. Kiedy tak przemierza gospodarstwo, spotyka owcę.
– Czy ty jesteś moja mamą? – Pyta Siwek, lecz owcza zaprzecza.
– Jestem owcą, a moje dzieci to małe jagnięta. Można nas znaleźć w zagrodzie. Nie, nie jestem twoja mamą (dziecko wskazuje obrazek z jagnięciem).
Siwek idzie zatem dalej. Na swojej drodze widzi kaczkę/świnię/krowę/kurę (prowadzący odgrywa podobny dialog, a dziecko wskazuje obrazek). Siwek jest bardzo przygnębiony. Głodny i nieszczęśliwy dociera do stajni, gdzie na powitanie wybiega jego mama – klacz.
– Synku! – Woła klacz. – Gdzieś ty był? Szukam cię po całym gospodarstwie!
Siwek wreszcie jest szczęśliwy. Znalazł swoja mamę. Wtula swój łebek w jej sierść i czuje się bezpiecznie.

„Rodziny zwierząt” – dobieranie zwierząt w pary: mama i jej dziecko, nazywanie zwierząt. Bogacenie zasobu słownictwa biernego i czynnego. Prowadzący podnosi obrazek przedstawiający dorosłe zwierzę, a dziecko spośród zestawu obrazków (e-mail) wybiera jego dziecko.

„Zwierzęta gospodarskie” – karta pracy (e-mail). Dziecko nazywa zwierzęta, łączy każde zwierzę z jego mamą. Uzupełnia brakujące części ciała zwierzętom.
„Mnóstwo śmiechu, mnóstwo krzyku” – osłuchanie z piosenką.

„Mnóstwo śmiechu, mnóstwo krzyku”
(sł. Agnieszka Frączek)
Przez podwórko, przez podwórko
drepcze rudy kogut z kurką,
pies się ściga z kotem w łatki,
koza z owcą depczą bratki.
 Mnóstwo śmiechu,
mnóstwo krzyku!
Ko, ko, ko, ko, kukuryku!
Hau, hau, hau oraz gdak
miau, miau, miau oraz kwak.
Przez podwórko, przez podwórko
kroczy czarna krowa z córką,
źrebak goni własny ogon,
bez ustanku brykać mogą!
Mnóstwo śmiechu…..

Mróweczki, zapraszam na spotkanie z bocianem. Sprawdźcie na kogo ma chrapkę? Pozdrawiam Was serdecznie 🙂 p. Agnieszka
Źródło: „Tropem dźwięków i odgłosów” B. Bonik

Poniedziałek (12.04.):Temat:
„Na wiejskim podwórku”

„Kto jest najważniejszy?” – Opowiadanie A. Borowieckiej (Źródło: „Bliżej Przedszkola”), rozmowa inspirowana jego treścią. Do opowiadania można przygotować dziecku obrazki zwierząt pojawiających się w utworze. Po wysłuchaniu opowiadania pytamy:
– Dlaczego zwierzęta się kłóciły?
– Dlaczego pies/krowa/owce/kury uważały się za najważniejsze?
– Jakie zwierzę pogodziło mieszkańców podwórka?
– Które z występujących w opowiadaniu stworzeń nie jest zwierzęciem hodowlanym?
– Kto opiekuje się zwierzętami w gospodarstwie?

„W gospodarstwie” – omawianie ilustracji przedstawiających prace w gospodarstwie. Nazywanie czynności, narzędzi oraz maszyn rolniczych.
Źródło: „Bliżej Przedszkola”

„Gospodarz” – zabawa naśladowcza. Dziecko wykonuje do słów rymowanki określone ruchy. Zabawę można powtórzyć kilka razy zachęcając dziecko do włączenia się w recytację.

„Gospodarz”
(Agata Giełczyńska)
W gospodarstwie pracy wiele
(dziecko łapie się za głowę)
w dzień powszedni i w niedzielę.
Pan gospodarz już od rana
przerzuca duży stóg siana.
(wykonuje gest przerzucania siana widłami)
Karmni kury, owce, krowę,
(wyciąga ręce przed siebie – raz jedną, raz drugą)
w wiadrach dla nich nosi wodę.
(kiwa się na boki i naśladuje noszenie ciężkich wiader)
Traktorem wyjeżdża w pole,
(trzyma kierownicę)
słomę układa w stodole.
(wykonuje gest układania dużych kloców)
A gdy już skończona praca,
(ociera pot z czoła)
zmęczony do domu wraca.
(maszeruje w miejscu).

„Karmimy zwierzęta” – karta pracy (e-mail). Zadaniem dziecka, jest określenie, kto będzie karmił wybrane zwierzę. Rysuje trasę w labiryncie do każdego zwierzęcia.
„W kurniku” – zestaw ćwiczeń gimnastycznych z woreczkami (można je zastąpić skarpetkami).
„Wysiadujemy jajka” – rozkładamy woreczki – „jajka” na podłodze, a zadaniem dziecka – „kurki” jest bieganie po pokoju tak, by nie nadepnąć na woreczek. Na umówione hasło „kurka” musi szybko usiąść na „jajku”.
„Zbieramy jajka” – dziecko siedzi w siadzie skrzyżnym, po prawej stronie ma woreczki gimnastyczne „jajka”, jego zadaniem jest przeniesienie jaj na lewą stronę np. do koszyczka, miski, następnie przenosi „jajka” z lewej strony na prawą.
„Nie upuść jajka!” – Dziecko maszeruje z wyprostowanymi plecami, trzymając woreczek na głowie. Na umówione hasło pochyla głowę i stara się złapać woreczek tak, jakby to było jajko. „Kukuryku” – dziecko maszeruje z woreczkiem w ręce. Na hasło „kukuryku” zatrzymuje się i podrzuca woreczek, po czym stara się go złapać.
„Głodne kurki” – dziecko siada na podłodze z wyciągniętymi przed siebie nogami. Pomiędzy bosymi stopami ma woreczek. Na umówione hasło próbuje przybliżyć do siebie palcami stóp woreczek. Gdy mu się to uda powtarza ćwiczenie.
„Na grzędzie” – dziecko – „kura’ kuca przy krawędzi dywanu i zamyka oczy. Na dźwięk grzechotki „kurka budzi się” – porusza się po pokoju z lekko ugiętymi kolanami i rękami zgiętymi w łokciach. Na ciszę ponownie wraca „na grzędę”. Zabawę powtarza kilka razy, a na koniec siada w siadzie skrzyżnym i przez chwile głęboko oddycha.

Piątek (09.04.):
Temat: Prace w ogrodzie.

„Wiosną w ogrodzie” – wprowadzenie do tematu zajęć w oparciu o przygotowane ilustracje. Utrwalenie wykonywanych czynności w ogrodzie oraz wykorzystanych do pracy narzędzi.
Źródło: „Bliżej Przedszkola”

„Wędrówka przez ogród” – karta pracy (wysłana mailem). Zadanie polega na przeniesieniu doniczki z rośliną do szklarni oraz zebraniu po drodze wszystkich potrzebnych rzeczy do jej przesadzenia.
„W ogrodzie – zabawa paluszkowa.

„W ogrodzie”
(M. Konopnicka)
Pójdź, laleczko do ogrodu,
(kroczenie palcem wskazującym i środkowym
jednej dłoni po grzbiecie drugiej)
słonko cudnie dziś przygrzewa!
(otwieranie i zamykanie palców obu dłoni uniesionych do góry)
Znać i kochać trzeba z młodu
(skrzyżowanie dłoni na klatce piersiowej)
nasze kwiaty, nasze drzewa! (…)
(kręcenie dłońmi w nadgarstkach najpierw nisko, potem wysoko)
Patrz! Tu rosną tulipany,
(gest pokazywania prawą dłonią)
a tam znów narcyzy kwitną,
(gest pokazywania lewą dłonią)
a tu bratek główkę wznosi,
(złączenie dłoni i stopniowe unoszenie ich z jednoczesnym odchylaniem palców – dłonie zostają złączone w nadgarstkach)
Główkę śliczną aksamitną. (…)

„Kwiatki” – praca plastyczna. Zadaniem dziecka jest rozcięcie przygotowanych pasków papieru, sklejenie ich zgodnie z instrukcją wraz z pozostałymi elementami. Gotowy kwiat nakleja na kartce, dorysowuje pisakiem łodygę a liście wycina z zielonego papieru.

„W ogrodzie” – zestaw ćwiczeń ruchowych z wykorzystaniem obręczy (opracowanie K. Tomiak-Zaremba).
„Podlewamy kwiaty” – Na dywanie leżą rozłożone obręcze – „doniczki”. Podczas muzyki dziecko porusza się między nimi. Kiedy muzyka ucichnie, kuca przy najbliższej „doniczce”. Po­ruszając palcami, naśladuje spadanie kropel wody i ci­cho wypowiada słowa: kap, kap, kap. Kiedy ponownie usłyszy muzykę, wraca do tańca.
„Roślina kiełkuje” –dziecko zwija się w kłębek w obręczy. Powoli podnosi głowę, wstaje i wyciąga ramiona wy­soko nad głowę. Wspina się na palce. Ćwiczenie nale­ży powtórzyć kilka razy.
„Obserwujemy rośliny przez lupę” –Dziecko leży na brzuchu, w dłoniach trzyma obręcz. Na sygnał unosi się, trzymając obręcz w dło­niach z łokciami skierowanymi na zewnątrz. Naśladuje obserwowanie kwiatów przez lupę – wytrzymuje chwi­lę w tej pozycji. Ćwiczenie należy powtórzyć kilka razy. „Zbieramy kwiaty” – Dziecko po­rusza się w rytm dowolnej spokojnej muzyki. W dło­ni trzyma obręcz – „koszyk”. Na sygnał – uderzenie w tamburyno – wolną dłonią sięga do podłogi – zbie­ra „kwiaty”. Podczas wykonywania skłonu stara się utrzymać wyprostowane kolana. Po kilku powtórze­niach zmienia rękę, która trzyma „kosz”.

Czwartek (08.04.):
Temat: Wiosna w ogrodzie.

„Ogrodnicy” – wprowadzenie w tematykę zajęć – rozwiązywanie zagadki słownej:

Sadzi, pieli i podlewa,
potem patrzy, jak dojrzewa. (ogrodnik)

Prezentacja fotografii przedstawiających ogrodników. Wyjaśnienie, kim jest ogrodnik, czym się zajmuje, gdzie można go spotkać.


„Narzędzia ogrodnicze” – Rozwiązywanie zagadek. Rozpoznawanie i nazywanie narzędzi ogrodniczych. Nazywanie czynności, jakie można nimi wykonać w ogrodzie.

Choć nie gryzą, zęby mają,
Ziemię w ogródku wygładzają (grabie).

Mały prysznic w ogrodzie
Dla roślinki i drzewka.
Wiesz na pewno, to…(konewka).

Tym dziwnym pojazdem na jednym kole
Wozi ogrodnik narzędzia na pole (taczka).

Ta mała na plaży babki uklepuje,
Ta większa w ogrodzie najlepiej się czuje.
Nie lubi być sama, więc przyjaźnie zerka
W kierunku konewki, grabek i wiaderka (łopatka).

Gdy żywopłot przystrzyc trzeba,
suchą gałąź wyciąć z drzewa,
wtedy nam potrzebne będzie
nożycowe to narzędzie (nożyce ogrodowe).

„Budowa rośliny” – karta pracy (wysłana mailem). Zadaniem dziecka jest wycięcie podpisów, rodzic czyta wyraz a dziecko wskazuje puste pole, w którym należy go wkleić.
„Co pomaga roślinie urosnąć?” – Dziecko wycina z papieru dwa koła, na jednym rysuje smutną buźkę, na drugim uśmiechniętą. Prowadzący pokazuje wybrane ilustracje, a dziecko poprzez podniesienie „buźki” ocenia, czy przedmiot wskazany na obrazku jest potrzebny do wzrostu roślin (do tego zadania wykorzystujemy tez obrazki przedstawiające narzędzia ogrodnicze).  

Środa (07.04.):
Temat: W bocianim gnieździe.

„Bocianie powitanie” –na powitanie pomagamy dziecku śpiewać: Witamy bociana, bociana, bociana, witamy bociana, naszego kom­pana na melodię popularnej piosenki „Tań­czymy labada”. Dziecko próbuje stanąć tak jak bocian na jednej nodze, otwierając i składając ręce naśladuje otwieranie i zamykanie dzioba.
„Co wiemy o bocianach?” – Dziecko dzieli się swoją wiedzą na temat bocianów. Zapisujemy jego odpowiedzi na kartce (np. bociany mają długie skrzydła, latają wysoko, mają długie dzioby, odlatują na zimę do ciepłych krajów).
„Bal u bociana” – wysłuchanie piosenki. Rozmowa inspirowana jej treścią:
– Czy coś w tej piosence wydaje się być dziwne?
– Jak myślisz, dlaczego żaby z piosenki nie bały się bociana?

  „Bal u bociana”
(muz. i sł. Michał Danecki)
Pośród traw wielka wrzawa!
Żabi rechot wieści niesie w dal,
że nad wodą dziś zabawa:
bocian prosi wszystkich na swój bal.
Goście przyszli wystrojeni,
każdy poloneza tańczyć chce.
Bocian pląsa najedzony –
żadna żabka go nie boi się. (2x)

„W bocianim gnieździe” – rozmowa na temat historyjki obrazkowej. Dziecko ogląda przygotowane ilustracje, opowiada przebieg zdarzeń, zwraca uwagę na szczegóły zawarte na ilustracjach. Opisuje ważne etapy z życia ptaków na przykładzie bocianów. Pytamy:
– Jak wygląda bocianie gniazdo?
– Z czego jest zbudowane?
– Gdzie bociany zakładają swoje gniazda?
– Jakiego koloru pióra ma bocian?
– Jak wygląda?
– Jak wyglądają bocianie pisklęta?
– Jak się zachowują?

„Bocian” – prowadzący wypowiada treść wiersza, zadaniem dziecka jest „rysowanie wierszyka” z pomocą osoby dorosłej na kartce formatu A4. Przy kolejnej recytacji wodzi palcem po śladzie i włącz się w powtarzanie zapamiętanego tekstu.


Wtorek (06.04.):
Temat: Zabawy z jajeczkami.

„Wyścig pisanek” – gotujemy kilka jaj lub wykorzystujemy jajka-dekoracje. Zaznaczmy w pomieszczeniu START i METĘ lub linię, po której będziemy się poruszać (prosta, zygzak, falista itp.) Zadaniem uczestników zabawy jest jak najszybsze przeniesienie do mety jajka położonego na łyżce.
„Przenieś jajko” – umawiamy się z dzieckiem, że jajkiem będzie piłeczka ping-pongowa lub kulka zrobiona z papieru. Zadaniem uczestników zabawy jest jak najszybsze przeniesienie jajka do mety. Aby przenieść jajko muszą dmuchać w słomkę, tak by jajeczko mogło toczyć się do przodu.
„Tor przeszkód z koszykiem” – robimy dziecku tor przeszkód, dziecko pokonując go, zbiera ułożone w wyznaczonych miejscach jajka. Stoperem mierzymy czas pokonania toru.
„Turlamy jajkiem” – Turlanie jajkami ugotowanymi na miękko. Biorące udział w zabawie osoby ustawiają się w szeregu. Kogo jajo poturla się dalej, ten wygrywa.
„Polowanie na jajka” – do tej zabawy potrzebne są plastikowe jajka otwierane na pół (mogą być te po czekoladkach dla dzieci). Do każdego jajka wkładamy po kilka puzzli, a następnie chowamy jajka w różnych miejscach – w domu lub na dworze. Zabawa polega na tym, by upolować, czyli odnaleźć wszystkie jajka, bo tylko wtedy uda się ułożyć kompletny obrazek. Podczas szukania możemy naprowadzać poszukiwaczy znanym hasłem „ciepło, zimno”.
„Jajeczko” – masażyk relaksacyjny. Dziecko leży na brzuchu, uczestnik zabawy klęczy przy jego plecach i wykonuje masaż, potem następuje zmiana ról.

„Jajeczko”
(M. Wygańska)
W spodeczku jest jajeczko
(malujemy owal na całych plecach)
postukam w nie łyżeczką,
(stukamy po plecach piąstką)
oskubię skorupkę
(podskubujemy boczki)
podmucham paluszki,
(dmuchamy na palce)
podmucham jajeczko
(dmuchamy na plecy kolegi, delikatnie je masując)
nabiorę łyżeczką,
(ruch zagarniania i chwytania dłonią)
żółteczko, białeczko
(zagarniamy raz z lewej, raz z prawej)
mniam – pyszne jajeczko!
(rozmasowujemy kółko na plecach)

Piątek (02.04.):
Temat: Układamy pisanki.

Dzisiaj zachęcam do ułożenia dużej, kolorowej pisanki. Możecie użyć dowolnych, przedmiotów: drobne zabawki, klocki, klamerki, piłeczki, super zings, patyczki, guziki, słomki, kubeczki itp. Używajcie tych przedmiotów w różnych kombinacjach 🙂 Kto podejmie wyzwanie i wykona zadanie to poproszę o przesłanie zdjęcie w wiadomości na DniuSmyka. Życzę udanej zabawy 🙂 p. Agnieszka

„Jajko” – twórcza zabawa plastyczna z tekstem wier­sza. Zapraszamy dzieci do wysłuchania wiersza będącego rozmową mamy z synkiem. Następnie rysujemy dziecku na kartce kontur jajka zachęcamy do dokończenia jajka według własnego pomysłu.

„Jajko”
(A. Kornacka)
– Narysowałaś jajko samo!
Co z niego będzie?
Powiedz, mamo!
– Może być wielkanocna pisanka
i jajko niespodzianka.
Może być biedroneczka
i buzia Tomeczka.
Może być lustereczko…
– I co jeszcze?
– Teraz ty pomyśl, Słoneczko!

Czwartek (01.04.):
Temat: Wielkanocne zabawy.

„Wielkanocne zagadki słuchowe” –prowadzący czyta zagadkę, zawiesza głos przed ostatnim słowem każdej zagadki, żeby dziecko mogło dopowiedzieć brakujące słowo. Próbujemy powtórzyć z pamięci z dzieckiem fragment zagadki.

Po każdej nocy nadchodzi ranek
Po łące biega biały… baranek.
Deszczyk wiosenny popadał z chmurki.
Te jajka dla nas znosiły… kurki.
Zimą po śniegu pędziły sanki.
W koszyku leżą barwne… pisanki.
Rymy mieszkają zwykle w wierszykach.
Śliczne pisanki leżą w… koszykach.
Tata powiedział: „Ważna godzina!
Do stołu siada cała… rodzina”.

„Wielkanocne baby” – tworzymy z dzieckiem parę, ilustrujemy tekst wiersza ruchem oraz w miarę możliwości włączmy dziecko do jego recytacji.

„Wielkanocne baby”
(Katarzyna Tomiak-Zaremba)
Mama z Hanią na Wielkanoc baby wypiekały.
Mąkę, cukier, jajka i masło do miski wkładały.
(zaciskamy dłonie w pięści i układają je na przemian
jedna na drugiej naprzemiennie)
Ubijały, ucierały…, ubijały, ucierały… .
(zaciśniętymi w pięści dłońmi ułożonymi
jak wyżej zataczają przed sobą kręgi)
Jeszcze garść rodzynek do ciasta dodały.
(jedna osoba z pary trzyma rozłożone dłonie,
a druga delikatnie uderza w nie opuszkami palców)
Wszystko razem wymieszały i do formy masę wlały.
(druga osoba z pary układa dłonie
w kształt „miseczki”, a partner wykonuje
wewnątrz miseczki palcem wskazującym ruch mieszania)

„Hodowla rzeżuchy” – zachęcam do zasiania z dziećmi rzeżuchy, która przyozdobi stół wielkanocny. Do wykonania zadania potrzebujemy: nasiona rzeżuchy, wata, pojemnik ozdobiony prze dziecko dowolna techniką. Udanej zabawy.

Środa (31.03.):
Temat: Wielkanocne zwyczaje.

„Święta Wielkanocne” – rozmowa na temat zwyczajów świątecznych w oparciu o ilustracje (wysłane mailem). Układanie według kolejności wydarzeń ilustracji przedstawiających świąteczne tradycje: procesję w Niedziele Palmową, malowanie jajek, święcenie pokarmu, wielkanocne śniadanie, śmigus-dyngus.
„W koszyczku wielkanocnym” (pomoce do zabawy wysłane mailem) – rozwijanie kompetencji czytelniczych. Oglądanie przygotowanych ilustracji. Wybieranie spośród nich tych, które przed­stawiają elementy tradycyjnej święconki (takie jak jajo, chleb, babka, sól, kiełbasa, chrzan, baranek). Prowadzący wkłada do koszyka wizytówkę z nazwą produktu, zadaniem dziecka jest wybranie odpowiedniego obrazka z podpisem.
„Dwa zające” – zabawa paluszkowa.

„Dwa zające”
(Dominika Góra)
Jeden zając, drugi zając
(uniesienie zwiniętej piąstki i wystawienie palców wskazującego i środkowego,
uniesienie drugiej piąstki i wykonanie tego samego gestu)
skaczą sobie, rozmawiając:
(ruchy dłońmi w górę i w dół)
„Tu baranki, tam pisanki,
(„baranek” – zatoczenie palcami wskazującymi okręgów
po obu stronach głowy na wysokości skroni, „pisanki” – zaciśnięcie dłoni w piąstki i kręcenie nimi w nadgarstkach)
to świąteczne niespodzianki,
(dłonie nadal zaciśnięte – szybkie wyprostowanie
palców jednej, potem drugiej dłoni)
tu jest palma, tam kurczaczek.
(„palma” – ułożenie przedramienia jednej ręki pionowo w górę i rozstawienie palców, „kurczak” – zwinięcie dłoni w piąstkę, wystawienie palca wskazującego i kciuka – poruszanie nimi jak dzióbkiem)
Po trawniku zając skacze,
(uniesienie zwiniętej piąstki i wystawienie palców wskazującego i środkowego, poruszanie nimi w górę i w dół)
za nim kurczak i baranek,
(„kurczak” – zwinięcie dłoni w piąstkę, wystawienie palca wskazującego i kciuka – poruszanie nimi jak dzióbkiem, „baranek” – zatoczenie palcami wskazującymi okręgów po obu stronach głowy na wysokości skroni)
a na końcu pięć pisanek.
(wyciągnięcie po kolei pięciu palców)
Skaczą, każdy kozły fika,
(skakanie palcami jednej ręki po przedramieniu drugiej)
aż wskoczyli do koszyka.
(złożenie jednej dłoni na kształt „miseczki”
i wkładanie do niej po kolei palców drugiej dłoni)

Drogie Mróweczki, przygotowałam dla Was kilka nowinek, jesteście ciekawe? Zapraszam zatem na zajęcia 🙂 Życzę udanej zabawy p. Agnieszka

Wtorek (30.03.):
Temat: Pisanki, jajka malowane.

„Pisanki” – wysłuchanie fragmentu wiersza Małgorzaty Platy. Udzielanie odpowiedzi na pytania:
– Gdzie Hanka trzymała pisanki?
– Co było namalowane na pierwszej pisance?
– Jak wyglądał kogucik?
– Co było na drugiej pisance?
– Jaki humor miało słonko na jednej z pisanek?
– Ile kwiatków było na trzeciej pisance?

„Pisanki”
(M. Plata)
W koszyku małej Hanki Ułożone są pisanki:
Na pierwszej kogucik widnieje,
dziobek otworzył i głośno pieje.
Cały odziany jest w piórka tęczowe,
a grzebień czerwony zdobi mu głowę.
Obok tej pisanki leży jajeczko,
na którym widnieje żółte słoneczko.
Okrągła buzia do nas się śmieje
i wokół siebie promyczki sieje. (…)
Inna pisanka jest calutka w kwiatki,
różnymi barwami cieszą oczy ich płatki.
A na ostatniej pisance Haneczki
migotliwie świecą małe gwiazdeczki. (…)
Wielkanocne pisanki – święconki ozdoba…
Która najbardziej ci się podoba?

Prowadzący ponownie czyta wiersz, a w tym czasie dziecko układają pisanki w kolejności ich występowania w wierszu (1 – z kogucikiem, 2 – ze słoneczkiem, 3 – z kwiatkami, 4 – z gwiazdkami – wysłane mailem).
„Wielkanocne jajka” – oglądanie zdjęć przedstawiających różne techniki zdobienia wielkanocnych jajek:

Kraszanki – powstają poprzez zafarbowanie skorupek jaj barwnikiem

Drapanki – są odmiana kraszanek – w zabarwionej skorupce wydrapuje się wzorki za pomocą ostrego narzędzia.

Pisanki – powstają poprzez pisanie na skorupce gorącym woskiem, a następnie zanurzenie w zimnym barwniku. W miejscu nałożenia wosku barwnik nie wchłania się w skorupkę.

Ażurki – powstają z wydmuszek. Robi się je poprzez wiercenie otworów przy pomocy malutkiego wiertła.

Oklejanki – powstają poprzez oklejanie różnymi materiałami: płatkami kwiatów, skrawkami tkanin, wełną, wycinankami z kolorowego papieru.

„Moja pisanka” – karta pracy (wysłana mailem) –projektowanie własnego wzoru na pisance.
„Z jajkiem i zającem” – utrwalenie słów piosenki. Zachęcanie do śpiewania fragmentów piosenki.

Poniedziałek (29.03.):
Temat: Jajko.

„Ptasie pisanki” – wspólnie z dzieckiem nazywamy przedstawione na ilustracjach ptaki, które znoszą kolorowe jajka. Wyjaśniamy dziecku, że takie ubarwienie skorupek często wiąże się z ochroną przed drapieżnikami – trudniej je dostrzec.

„Kolorowe jajka” – zabawa matematyczna. Dziecko rozkłada przed sobą kolorowe jajka (wysłane mailem), jego zadaniem jest podniesienie w górę jajka, które spełnia podane przez prowadzącego kryterium (rysujemy na osobnych kartkach wzory: kropki, linie proste i zygzaki oraz kółeczka koloru żółtego, zielonego, niebieskiego i czerwonego. Wybieramy kartonik ze wzorem i kartonik z kolorem, dziecko musi odkodować zapis i wybrać spośród pisanek tę odpowiadającą podanemu kryterium).
„Ukryte jajka” – karta pracy (wysłana mailem). Zadaniem dziecka jest odnalezienie wszystkich ukrytych na obrazku jajek i poprawienie pisakami ich konturów, a następnie pokolorowanie kredkami. Na dole rysuje tyle kropek, ile jajek udało mu się odnaleźć.
„Wielkanocne zabawy” – zestaw ćwiczeń i zabaw gimnastycznych (potrzebne rekwizyty: jajko drewniane, styropianowe lub plastikowe):„Kurczaki i kury” – ćwiczenia nóg. Dziecko chodzi w określony sposób. Na hasło: Kurczak! Kuca i staraj się przejść w ten sposób kilka kroków bez podpierania się rękami; kury – wstaje i idzie kilka kroków, wypinając pośladki i zginając ręce w łokciach.
„Huśtawka” – ćwiczenia mięśni grzbietu. Dziecko trzyma pisankę (drewniane lub styropianowe) i sta­je w rozkroku. Trzymając pisankę oburącz, huśta nią w przód i w tył pomiędzy nogami.
„Hop, do góry” – zabawa z elementem rzutu. Dziecko pod­rzuca pisankę trzymaną w dłoniach i stara się zła­pać ją ponownie.
„Nie zbij jajka!” – Ćwiczenia mięśni brzucha. Pozycja: siad prosty z podparciem z tyłu. Pisanka leży obok stóp. Na umówione hasło dziecko podnosi obie stopy i przez chwilę trzyma je nad pisanką. Nogi po­winny być wyprostowane, a kolana złączone.
„Baranek na łące” – zabawa z czworakowaniem. Dziecko spaceruje na czworaka. Na sygnał zatrzymuje się, zwija się w kłębek i naśladują zjadanie trawy. Na kolejny sygnał przyjmuje pozycję wyjściową i kontynuują spacer.
„Toczenie pisanek” – ćwiczenia przeciw płaskostopiu. Dziecko zdejmuje obuwie i siada w siadzie prostym z pod­parciem z tyłu. Za pomocą stóp toczy pisanki do przodu i do tyłu.
„Zające na łące” – ćwiczenie z elementem skoku. Za­jące urządziły sobie konkurs na najdłuższy skok. Prowadzący wyznacza miejsce, z którego dziecko będzie skakać. Zajączek po wykonanym skoku otrzy­muje brawa.
„Pisklęta zasypiają” – ćwiczenie wyciszające. Dziecko „zamienia się” w pisklę. Spaceruje po dy­wanie na zgiętych nogach w rytmie dowolnej muzyki relaksacyjnej. Im ciszej słychać muzykę, tym wolniej się porusza. Gdy muzyka ucichnie, zwija się w kłę­bek i zasypia.

ZAŁOŻENIA DYDAKTYCZNO – WYCHOWAWCZE (MARZEC)
Temat:
Poznajemy instrumenty.
Uwrażliwianie dzieci na piękno muzyki. Słuchanie muzyki wokalnej oraz instrumentalnej w ramach zajęć zorganizowanych. Zabawy rytmiczne przy akompaniamencie dowolnego instrumentu muzycznego.
Temat:
Bawimy się kolorami.
Stwarzanie okazji do rozwijania czynności intelektualnych i formułowania wypowiedzi na określony temat. Utrwalenie nazw kolorów. Rozbudzanie zainteresowań światem przyrody. Tworzenie warunków do zdobywania wiedzy o otaczającym świecie poprzez eksperymenty i doświadczenia.
Temat:
Oznaki wiosny.
Zapoznanie z charakterystycznymi zmianami zachodzącymi w przyrodzie charakterystycznych dla nadchodzącej pory roku: pojawienie się paków na drzewach i krzewach, kiełkowanie niektórych roślin, kwiatów, topnienie śniegu, coraz więcej słońca; Zapoznanie z warunkami niezbędnymi do rozwoju roślin. Poszerzanie wiadomości o oznakach wiosny; uświadomienie dzieciom cykliczności występowania pór roku; przybliżenie wiadomości na temat życia ptaków wiosną (zakładanie gniazd i wysiadywanie jaj).
Temat:
Czekamy na Wielkanoc.
Rozbudzanie zainteresowania tradycyjnymi obrzędami wielkanocnymi. Zapoznanie z tradycja robienia pisanek, stwarzanie okazji do wykonania kartki świątecznej według instrukcji. Zachęcanie do pielęgnowania tradycji wysyłania kartek do bliskich.
WIERSZE
„Rozmowa z fortepianem”
– Drogi panie fortepianie,
jak grasz rano, kiedy wstaniesz?
– Czasem, gdy zły humor mam,
wtedy bardzo grubo gram.
Posłuchajcie zresztą sami:
groźnie kłapię klawiszami,
aż się trzęsą wszystkie mury,
gdy gram dołem klawiatury.
– A jak, fortepianie, grasz,
kiedy dobry humor masz?
– Klawiszami z prawej strony
grywam cienko… jak deszcz dzwonię;
hen, pod słońce, pod obłoki
leci w górę dźwięk wysoki,
brzęcząc cienko, tak jak mucha.
Chcesz posłuchać, to posłuchaj!
D. Gellner

„Lokomotywa”
(na podstawie wiersza J. Tuwima)
Stoi na stacji lokomotywa,
Ciężka, ogromna i pot z niej spływa:
Tłusta oliwa.
Stoi i sapie, dyszy i dmucha,
Żar z rozgrzanego jej brzucha bucha:
Buch – jak gorąco!
Uch – jak gorąco!
Puff – jak gorąco!
Uff – jak gorąco!
Już ledwo sapie, już ledwo zipie,
A jeszcze palacz węgiel w nią sypie.
Wagony do niej podoczepiali
Wielkie i ciężkie, z żelaza, stali,
I pełno instrumentów w każdym wagonie,
w pierwszym cymbałki o dźwięcznym tonie,
w drugim – brzęczące tamburyny,
w trzecim – skrzypce,
w czwartym – mandoliny.
W piątym – kolorowe marakasy –
wszystkie z drewna najwyższej klasy!
W szóstym wagonie – dwa fortepiany,
oba w kolorze morskiej piany.
W siódmy – brązowe wiolonczele,
które miejsca zajmują wiele.
W ósmym wagonie – trąbek cały stos,
w dziewiątym – harfy ustawione na skos.
W dziesiątym wagonie – trójkątów fura
i kastanietów ogromna góra.
A tych wagonów jest ze czterdzieści,
Sam nie wiem, co się w nich jeszcze mieści (…).

„Kolory wokół nas”
Jakaż to malarka, jakimi farbkami
cały świat ozdabia pięknymi barwami?
Tu zielona trawka, a tam chmurka biała,
skąd takie kolory ta malarka brała?
Fioletowe fiołki, żółciutkie żonkile
i tyle odcieni, że nie zliczysz ile.
Biedronkę z kolei tak wymalowała,
aby na czerwonym czarne kropki miała.
Róże na różowo, a na złoto piasek,
sójka zaś na skrzydle ma niebieski pasek.
Tylko szara myszka tak się gdzieś schowała,
że malarka myszki nie pomalowała.
Borowiecka A.

„Nadejście wiosny”
Idzie wiosna polną drogą,
olśniewając swą urodą.
Z kwiatów wianek ma pachnący,
pleciony rankiem na łące.
Sukienka lśniąca powiewa
lekko na wietrze. Gdy śpiewa
chór skowronków nad głową
budzi się świat kolorowo.
Wracają bociany, żurawie,
zajączek kica wesoło w trawie
zniknął już śnieg, a kry lodowe
zabrały rzeki w daleką drogę.
Oczy otwiera uśpiony sad,
w gałęziach głośno śmieje się wiatr,
potem zwierzęta zbudzi, bo czas,
by po zimowym śnie ożył las.
Wędruje Wiosna polną drogą,
urządza nam świat kolorowo.
Tysiące kwiatów zostawia wszędzie,
do lata kolorowo tu będzie.
T. Błaszczyk

„Już niedługo Wielkanoc”
Wiosna w pełnej krasie, ciepło, jasno wszędzie,
już niedługo w każdym domu świętowanie będzie.
Rzeżucha wyrośnie i zakwitną bazie,
już niedługo będą święta, czekamy na razie.
Przykica zajączek, zabeczy baranek,
kurczaki przyniosą Mosz pełen pisanek.
Zrobimy święconkę w tym właśnie koszyku
i do niego powkładamy pyszności bez liku.
Ale nim nadejdzie ta Wielkanoc wreszcie,
palmy piękne, kolorowe trzeba zrobić jeszcze:
gałązki i bazie, kwiatki bibułkowe,
związać mocno i przyczepić wstążki kolorowe.
D. Góra

„Pisanki”
W koszyku małej Hanki
ułożone są pisanki:
na pierwszej kogucik widnieje:
dziobek otworzył i głośno pieje.
Cały odziany jest w piórka tęczowe,
a grzebień czerwony zdobi mu głowę.
Obok tej pisanki leży jajeczko,
na którym widnieje żółte słoneczko.
Okrągła buzia do nas się śmieje
I wokół siebie promyczki sieje. (…)
Inna pisanka jest calutka w kwiatki,
różnymi barwami cieszą oczy ich płatki.
A na ostatniej pisance Haneczki
migotliwie świecą małe gwiazdeczki (…)
Wielkanocne pisanki – święconki ozdoba…
Która najbardziej ci się podoba?
M. Plata

PIOSENKI
„Skaczące nutki”
Do przedszkola wpadły nutki,
wszystkie miały czarne butki,
czarne szelki i czapeczki
i skakały jak piłeczki.
Ta wysoko, tamta nisko,
ta z plecakiem, ta z walizką.
Roztańczone nutki trzy:
do, re, mi, nutki trzy.
Poprosiły o mieszkanie
w dużym, czarnym fortepianie,
i biegały i skakały
po klawiszach czarno-białych.
Ta wysoko, tamta nisko…
Nawet na leżakowaniu,
przeszkadzały dzieciom w spaniu
i skakały po kocykach
w czarnych szelkach i bucikach.
Ta wysoko, tamta nisko…

„W filharmonii”
Już muzyków zdolnych zespół
w ciszy rozsiadł się na scenie.
W dłoniach ich lśnią instrumenty,
na twarzach widać skupienie.
Wszystkie oczy są wpatrzone
w dyrygenta jak w wyrocznię –
wraz z pierwszym ruchem batuty
piękny koncert się rozpocznie.
Skrzypce, harfa i oboje,
flety, trąbki i puzony –
w filharmonii je usłyszysz,
i brzmieniem ich będziesz zdumiony.
Na widowni melomani –
dzieci, panie i panowie –
siedzą w ciszy, zasłuchani,
co muzyka im opowie.
A gdy koncert się zakończy
i gdy wszystkie światła zgasną,
dumne z siebie instrumenty
szybko w futerałach zasną.

„Grasz w kolory?”
Grasz w kolory?
– Gram!
Znasz kolory?
– Znam!
Wiem, że trawa jest zielona,
zielone są drzewa.
Kiedy wiosną puszczą listki,
ptaki będą śpiewać.
Wiem, że żółte jest słoneczko,
piasek i banany,
a niebieskie są migdały,
niebo, oczy mamy.
Ref.: Kolory, kolory,
pełno ich wokoło.
Dobrze, że je mamy,
z nimi jest wesoło. (x2)
Grasz w kolory?
– Gram!
Znasz kolory?
– Znam!
Wiem, że serce jest czerwone,
kiedy je rysuję.
Chcesz, to chętnie ci serduszko
takie podaruję.
Myszki szare, mleko białe,
prosiaczki różowe,
a jesienią zakwitają
wrzosy fioletowe.
Ref.: Kolory, kolory…
Grasz w kolory?
– Gram!
Znasz kolory?
– Znam!

„Kucharz marzec”
Do kuchni wpada marzec,
i chce coś ugotować,
lecz straszny z niego gapa,
nie może zdecydować….
Czy będzie deszcz czy słońce,
czy może jednak plucha,
ulewa, mały wietrzyk,
czy wielka zawierucha….
Do garnka wszystko wrzucił,
dołożył dwie przyprawy…
Co wyszło? Nie wiadomo!
Sam bardzo jest ciekawy.

„Marcowe żaby” 
Już wiosna na polach sadzi krokusy,
zając siedzi pod sosną, marzną mu uszy.
A żaby rechu -rech, żaby się cieszą,
że ten marzec rechu – rech wszystko pomieszał.
Raz słońce, a raz deszcz, idzie wiosna a tu śnieg.
Bo w marcu jak w garncu rechu-rech żabi śmiech.
 A deszczem umyte drzewa są czyste,
na gałązkach już rosną kotki puszyste.
 A żaby rechu -rech, żaby się cieszą…
Na łące bociany głośno klekocą.
Rankiem słońce przygrzewa, mróz mrozi nocą.
A żaby rechu -rech, żaby się cieszą…

„Z jajkiem i zającem”
Skacze drogą zając, skacze pomalutku.
Przykucnął za płotem, hop i już w ogródku.
Kic, kic, kic cichutko, skrada się do domu.
Każdemu zostawia prezent po kryjomu.
Święta Wielkanocne z jajkiem i zającem,
Słoneczne i pachnące Święta Wielkanocne.

Idą chłopcy drogą, idą pomalutku.
Przykucnęli cicho, hop i już w ogródku.
Naraz śmiech i wrzawa, śmigus – dyngus krzyczą
i dziewczynki łapią i wodą je chlapią.
Święta Wielkanocne z jajkiem i zającem…

 „Koszyczek”
Wskoczył do koszyka
bielutki baranek,
wesolutko bryka
dokoła pisanek.
Hopsasa! Hopsasa!
Dokoła pisanek.
Wesolutko bryka,
aż koszyk się trzęsie.
Hej, baranku, zmykaj,
bo będzie nieszczęście!
Hopsasa! Hopsasa!
Bo będzie nieszczęście.
Skakał tak baranek
przez calutkie święta,
aż nam się z pisanek
wykluły pisklęta.
Hopsasa! Hopsasa!
Wykluły pisklęta.

Piątek (26.02.)
Temat: Ćwiczymy cały rok.
„Uprawiamy różne sporty” – nazywanie przedstawionej na ilustracji dyscypliny sportowej (proponuję stronę przedszkolankowo.pl – sporty zimowe). Pogadanka na temat ulubionych dyscyplin sportowych.
„Co słyszysz?” – Ćwiczenia słuchowe. Prowadzący odtwarza dźwięki, po każdym z nich robi pauzę, zadaniem dziecka jest nazwanie dyscypliny sportowej i wybranie odpowiedniego obrazka (wysłane mailem).

„Jaka to dyscyplina sportowa?” – Pokazujemy dziecku różne przedmioty np. piłki, wiosło, kask itp. które dizezo przypisuje konkretnej dyscyplinie sportowej.

„Jazda slalomem” – karta pracy (wysłana mailem) – ćwiczenia grafomotoryczne. Rysowanie po śladzie palcem, a następnie pisakiem trasy, jakie pokonują narciarze.
„Zdrowa gimnastyka” – wykonywanie ćwiczeń zgodnie z treścią wiersza (autor nieznany, źródło internetowe).

Raz, dwa, trzy, cztery,
Raz, dwa, trzy.
Bardzo zdrowo i wzorowo
co dzień się gimnastykować.
W lewo skręt, w prawo skręt,
teraz dotknij własnych pięt.
W górę kolano, ręce do boku,
trzymaj się prosto, głowa wysoko.

„Znajdź różnice” – karta pracy (wysłana mailem). Zadaniem dziecka jest odnalezienie różnic między obrazkami.
„Gimnastyka paluszkowa” – ilustrowanie ruchami dłoni i palców treści piosenki.

Ref. Gimnastyka paluszkowa
– i zabawa już gotowa!
(dzieci trzymają wyprostowaną rękę
druga zgina się i prostując,
uderzą o tę wyprostowaną)
Nasze palce dziś ćwiczymy,
(energicznie zginają i prostują palce obu dłoni)
żeby bardzo sprawne były. /2x
(poruszają palcami obu dłoni)
1. Paluszkami poruszamy
(poruszają palcami obu dłoni)
i kręcimy nadgarstkami,
(poruszają dłońmi w nadgarstkach zataczając koła)
a rączkami tak machamy,
(machają dłońmi)
piąstki zaciskamy.
(zaciskają dłonie w piąstki)
Ref. Gimnastyka paluszkowa
2. Teraz palców dotykamy,
(stykają ze sobą opuszki palców obu dłoni)
mocno dłonie rozciągamy.
(tworzą z dłoni „haczyki”
i ciągną łokcie na boki)
Wszystkie palce zaciskamy,
(zaciskają dłonie w piąstki)
pazury z nich mamy!
(lekko uginają palce
tworząc z nich ”pazury”)
Ref. Gimnastyka paluszkowa

Czwartek (25.02.)
Temat: Dbamy o zdrowie.
„Na powitanie” – zabawa integracyjna. Recytujemy rymowankę, a dzieci ilustrują ja ruchem.

„Na powitanie”
(G. Gąsienica)
Rączki wysoko podnosimy…
Na jednej nodze stoimy…
Teraz na boki się pochylamy…
Rączkami machamy
i wszystkich witamy!

„Choroba Amelki” – układanie historyjki obrazkowej połączone z rozmową (wysłana mailem). Prowadzący wskazuje pierwszy obrazek. Dziecko opisuje, co się na niej dzieje, a następnie na podstawie obrazków opowiadają i układają dalszą część historyjki.

„Lekarz” – ćwiczenia klasyfikujące. Wybieranie spośród ilustracji przedstawiających różne przedmioty tych, które pasują do lekarza (wysłane mailem). Umieszczanie ich przy sylwecie lekarza. Przypomnienie zawodu lekarza.

„Wesoła gimnastyka” (słowa i muzyka J. Kucharczyk) – dziecko wykonuje ćwiczenia zgodnie z tekstem piosenki (do odsłuchania w zajęciach z dnia 22.02.).

„Zdrowe posiłki” – układanie zdrowego menu – zabawa klasyfikacyjna. Przygotowujemy produkty wycięte z gazet reklamowych. Spośród nich dziecko wybierają te, które przedstawiają produkty spożywcze, i nazywa je. Jego zadaniem jest wybrać produkty, z których może przygotować wybrany posiłek. Można podpowiedzieć konkretną potrawę np. zupa jarzynowa, naleśniki, sałatka owocowa itd.

Środa (24.02.)
Temat: Dbamy o higienę.
„O Julce i jej bolącym ząbku” – słuchanie opowiadania Edyty Szpali, rozmowa inspirowana jego treścią:
– Dlaczego Julka, gdy wróciła z przedszkola była smutna?
– Co powiedziała jej mama?
– Jak wygląda wizyta Julki u dentysty?
– Co Julka powiedziała, gdy pani dentystka skończyła leczyć jej ząbek?
– Jak czuła się Julka przed wizytą u dentysty?
– Co waszym zdaniem czuła Julka po wizycie?
– Jakie rady otrzymała Julka od pani dentystki?
– Czy wy wiecie, jak należy dbać o zęby?

„Czyste zęby” – rozwiązywanie zagadek. Nazywanie z przyborów higienicznych tych, które służą do mycia zębów i dbania o zęby: szczoteczka, pasta, nici dentystyczne, kubek.
– Schowała się w tubie, używać ją lubię, a i mała szczotka chętnie się z nią spotka (pasta do zębów).
– Co to jest na pewno wiesz, najeżona jest jak jeż, lecz nikogo nie ukłuje, tylko zęby wyszoruje (szczoteczka).
– Do suchej nitki moknie nieraz, gdy po kąpieli się nim wycierasz (ręcznik).
– W domu mamy różne kubki. W kuchni weźmiesz je z półeczki. A ten kubek z umywalki to jest kubek na… (szczoteczki).

 „Jak myć zęby?” – Zapoznanie z etapami mycia zębów w oparciu o plakat (źródło: Bliżej Przedszkola nr 2.197/2018). Utrwalenie etapów mycia zębów. Kształtowanie prawidłowej techniki mycia zębów. Zapoznanie z zawodem stomatologa.

„Wesołe i smutne ząbki” – karta pracy (wysłana mailem). Przyklejanie obrazków przedstawiających smutne i wesołe zęby przy produktach w pustych okienkach.
„Uśmiechnięty i smutny ząbek” – praca plastyczna (karta wysłana mailem). Wycinanie z gazetki reklamowych wybranych produktów, warzyw, owoców, napojów i przyklejanie ich na odpowiedni ząbek.
„Powitanie ząbków” – zabawa. Dzieci wykonują ruchy adekwatnie do tekstu piosenki.
1 – Przesuwa czubek języka po górnych przednich zębach.
2 – Przesuwa czubek języka pod dolnych przednich zębach.
3 – Dotyka czubkiem języka kolejno wszystkich górnych zębów.
4 – Dotyka czubkiem języka kolejno wszystkich dolnych zębów.
5 – Zamyka usta i przesuwa czubek języka od wnętrza prawego kącika, następnie pod górna wargą do wnętrza lewego kącika.

Czubek języka ząbków dotyka, 1
Kolejno każdy ząbek już wita: 2
Najpierw na górze, 3
Potem na dole, 4
A teraz w buzi robi półkole. 5

Wtorek (23.02.)
Temat: „Dbamy o higienę”.
„Czyste ręce” – pogadanka w oparciu o kartę pracy „Higiena rąk” (wysłana mailem). Wyjaśnienie, kiedy myjemy ręce. Zwrócenie uwagi na sposób przenoszenia się wirusów, wskazywanie miejsc, gdzie jest ich najwięcej (klamki, telefony, klawiatury, kosze w supermarketach, zwierzęta, dzwonki do drzwi, pieniądze itp.). Kolorowanie obrazków, umieszczenie karty pracy w wybranym miejscu w domu.

„6 skoków do naprawdę czystych rąk” – wyjaśniamy dziecku, że dokładne mycie rąk jest bardzo ważne, bo dzięki temu ludzie pozbywają się niebezpiecznych bakterii. Praktyczna nauka mycia rąk połączona z nauką rymowanki:

„Brudne ręce” – karta pracy (wysłana mailem). Układanie obrazków w odpowiedniej kolejności, przyklejanie ich na kartce.

„Czyste ręce” – osłuchanie z piosenką (słowa M. Ledwoń, muzyka M. Konarski).

I od święta, i na co dzień
obmyj ręce w ciepłej wodzie.
W rączce masz dołeczek mały,
na mydełko doskonały!
Kiedy spadnie tam kropelka,
rączki złóż –i jest muszelka.
Teraz rączki swe pocieraj,
cały brudek z dłoni ścieraj.
Jedna rączka głaszcze drugą,
nie za krótko, nie za długo.
Teraz będzie mała zmiana,
druga też chce być głaskana!
Myjmy rączki, raz i dwa –niech zabawa nadal trwa!
Rozłóż palce odrobinę,
to zamienią się w drabinę.
Szybko myją swe szczebelki
nie jak rączki, lecz tancerki.
Podobała się zabawa?
A więc szybko kciuk wystawiaj!
I zabawa w chowanego:
przekręć kluczyk –w prawo, w lewo.
Teraz rączka to jaskółka,
która dzióbkiem kręci kółka,
w drugiej dłoni szuka dziurki,
a ty czyste masz pazurki!
Myjmy rączki, raz i dwa –niech zabawa nadal trwa!
Wykaż się niezwykłym sprytem,
kiedy są nadgarstki myte.
Najpierw lewy, później prawy,
przy tym mnóstwo jest zabawy.
W ciepłej wodzie opłucz ręce,
jeszcze mocniej kran zakręcę.
Strzepnij wodę raz i dwa,
tak porządnie, jak się da.
Jeszcze ręcznik idzie w ruch,
rączki suszy każdy zuch.
Już czyściutkie obie rączki,
pachną jak różane pączki.
I już teraz każdy wie, jak myć swoje rączki dwie!

czyste ręce


Poniedziałek (22.02):
Temat: „Mamy zdrowe nawyki”.
„W zdrowym ciele zdrowy duch!” – Wysłuchanie wiersza i rozmowa inspirowana jego treścią:
– Co oznacza powiedzenie „w zdrowym ciele zdrowy duch!”
– Co codziennie robi zuch z wiersza?”
– Jakie inne zdrowe nawyki ma przedszkolak z wiersza?
– Jakie Ty masz zdrowe nawyki?

„W zdrowym ciele zdrowy duch!”
W zdrowym ciele zdrowy duch!
Ćwiczy co dzień mały zuch.
Chociaż lat niewiele ma,
już o zdrowie swoje dba.
Przed śniadaniem gimnastyka:
prawą, lewą nogą fika,
skłon i wyprost, przysiad, skok
i przeciąga się jak kot.
Z pleców sowich zrobi wnet
bardzo piękny koci grzbiet.
Ćwiczy, chociaż trud to wielki,
pompki, brzuszki i rowerki…
Tato patrzy: – Ale zuch!
W zdrowym ciele zdrowy duch!
Po ćwiczeniach, mówię wam,
on apetyt wilczy ma.
Je posiłki smaczne, zdrowe,
świeże, nawet kolorowe.
Je owoce i jarzyny,
bo w nich ważne witaminy.
Lubi mleko, jajka, ser…
Chce być silny – tak jak lew.
Mama na to: – Ale zuch!
W zdrowym ciele zdrowy duch!
Ruszaj więc i ty, kolego.
Spacer, rolki – nic trudnego.
Nie siedź w domu, nie narzekaj,
biegaj, pływaj, ćwicz – nie zwlekaj! (…)
T. Błaszczyk

„Ach gimnastyka” – zabawa ruchowa z wykorzystaniem fragmentu wiersza. Dziecko wykonuje wymienione ćwiczenia kilkukrotnie.

Przed śniadaniem gimnastyka:
prawą. Lewą nogą fika,
skłon i wyprost, przysiad, skok
i przeciąga się jak kot.
Z pleców sowich zrobi wnet
bardzo piękny koci grzbiet.
Ćwiczy, chociaż trud to wielki,
pompki, brzuszki i rowerki…

„Zdrowe nawyki” – zabawa językowa. Zabawa polega na recytowaniu krótkich rymowanek G. Gąsienicy. Dziecko wskazuje pasujące do nich ilustracje, które leżą przed nim. Określa czynności przedstawione na obrazkach

  • Byś miał bardzo dużo siły, byś nie chodził tak jak cień,
    zapamiętaj, że podstawą jest spokojny, długi… (sen).
  • Ruszajmy się wszyscy bez marudzenia,
    bo ważne dla zdrowia są wszystkie… (ćwiczenia).
  • Kto chce czysty, schludny być,
    musi się dokładnie… (myć).
  • Deszcze, upały czy chłody – oto zadanie,
    by dobrać do pogody odpowiednie… (ubranie).
  • Aby na marne nie poszły twoje wysiłki,
    codziennie zjadaj zdrowe… (posiłki).

„Urodziny marchewki” – utrwalenie słów i melodii piosenki. Po zaśpiewaniu piosenki dziecko wymienia warzywa, które przyszły na urodzinowe przyjęcie (tekst piosenki poniżej w założeniach dydaktyczno – wychowawczych na miesiąc luty).

Posłuchaj piosenki „Urodziny marchewki”

„Marchewkowe puzzle” – karta pracy (wysłana mailem). Zadaniem dziecka jest rozcinanie obrazka wzdłuż widocznych linii. Rozkłada przed sobą części obrazka, układa go i przykleja na kartce.

„Wesoła gimnastyka” (słowa i muzyka J. Kucharczyk) – dziecko wykonuje ćwiczenia zgodnie z tekstem piosenki.

 „Wesoła gimnastyka”
Każdy mądry przedszkolaczek
co dzień ćwiczy, biega, skacze.
Ty też biegaj, skacz i ćwicz,
gdy chcesz zdrowy, silny być.

Ref. Zrób przysiad raz i dwa,
i podskocz hopsasa.
Dwa skłony do podłogi,
w kolanach zginaj nogi.
Wyciągnij się do góry
tak, jakbyś łapał chmury.
Zrób kółko bioderkami,
poruszaj paluszkami.

Kiedy tylko rano wstajesz,
baw się w gimnastykowanie.
W zdrowym ciele zdrowy duch,
więc nie żałuj rąk i nóg.

Ref. Zrób przysiad raz i dwa…

Gimnastyka jest wspaniała
i dla duch i dla ciała.
Każdy o tym dobrze wie,
ćwiczy z nami więc co dzień.

Posłuchaj piosenki „Wesoła gimnastyka

ZAŁOŻENIA DYDAKTYCZNO – WYCHOWAWCZE (LUTY)
Temat:
Karnawałowe stroje.
Zapoznanie z tradycjami karnawałowymi. Budowanie dziecięcej wiedzy o świecie społecznym. Stwarzanie możliwości do słuchania i przeżywania muzyki. Bogacenie zasobu słownictwa i poprawności gramatycznej wypowiedzi.
Temat:
W śnieżnej krainie.
Bogacenie wiedzy dzieci na temat świata zwierząt – przybliżenie zagadnień związanych z życiem zwierząt zamieszkujących obszar bieguna południowego.
Temat:
Dbam o higienę i zdrowie.
Rozumienie konieczności częstego mycia rąk w ciągu dnia oraz mycia zębów. Opanowania umiejętności samodzielnego wycierania nosa. Poznanie znaczenia jedzenia potraw niezbędnych dla zdrowia (np. mleka i produktów mlecznych), mycia owoców przed zjedzeniem oraz ich spożywania. Poznanie zawodów: lekarz, stomatolog – opanowywanie lęku przed wizytami kontrolnymi.
WIERSZE
„Karnawał”
W styczniu karnawał się rozpoczyna –
bawią się ludzie na całym świecie.
To czas maskarad, zabaw i balów,
więc weźcie mapę i jeśli chcecie,
zobaczcie sami, gdzie trwa karnawał:
w Polsce, w Londynie, w Belgii i w Danii,
w pięknej Wenecji, także w Hiszpanii.
Bawią się Niemcy, Brazylijczycy,
w salach balowych i na ulicy.
Na maskaradach i hucznych balach
stroje wyłącznie karnawałowe:
maseczki, pióra, śmieszne przebrania,
wszystkie błyszczące i kolorowe.
W przedszkolu także bal się odbędzie,
więc moi mili, też ruszcie głową
i przygotujcie z mamą i tatą
własną kreację karnawałową!
G. Gryszkiewicz

„Kodeks zdrowego przedszkolaka”
Przedszkolaku!
Jeśli chcesz być silny i zdrowy,
zapamiętaj ten zdrowy kodeks obrazkowy:
– Zjadaj na śniadanie zdrową zupę mleczną
i porządnie zęby szoruj szczoteczką.
– Kiedy jesteś głodny, jedz tylko to, co zdrowe:
kasze, świeże ryby, warzywa kolorowe.
– Gdy zęby chcesz mieć mocne, unikaj słodyczy
(ta zasada owoców na szczęście nie dotyczy).
– Dbaj o swoje zdrowie i odwiedzaj lekarzy,
przyjmuj leki od mamy, gdy choroba się zdarzy.
– Szanuj swoje oczy i nie czytaj w ciemności,
słuchaj muzyki po cichu – to uczy łagodności.
– Ruchu na świeżym powietrzu jak najczęściej zażywaj;
baw się w ciągu dnia, a w nocy odpoczywaj.
– Troszcz się o higienę – o wieczornej kąpieli pamiętaj:
nie rób nigdy wyjątków, nawet od święta!
M. Majewska

„W zdrowym ciele zdrowy duch!”
W zdrowym ciele zdrowy duch!
Ćwiczy co dzień mały zuch.
Chociaż lat niewiele ma,
już o zdrowie swoje dba.
Przed śniadaniem gimnastyka:
prawą. Lewą nogą fika,
skłon i wyprost, przysiad, skok
i przeciąga się jak kot.
Z pleców sowich zrobi wnet
bardzo piękny koci grzbiet.
Ćwiczy, chociaż trud to wielki,
pompki, brzuszki i rowerki…
Tato patrzy: – Ale zuch!
W zdrowym ciele zdrowy duch!
Po ćwiczeniach, mówię wam,
on apetyt wilczy ma.
Je posiłki smaczne, zdrowe,
świeże, nawet kolorowe.
Je owoce i jarzyny,
bo w nich ważne witaminy.
Lubi mleko, jajka, ser…
Chce być silny – tak jak lew.
Mama na to: – Ale zuch!
W zdrowym ciele zdrowy duch!
Ruszaj więc i ty, kolego.
Spacer, rolki – nic trudnego.
Nie siedź w domu, nie narzekaj,
biegaj, pływaj, ćwicz – nie zwlekaj! (…)
T. Błaszczyk

PIOSENKI
„Bale w karnawale”

Gdy wesoło gra muzyka,
Wszystkim chce się tańczyć,
Głośno śpiewać, żwawo brykać,
Bawić w przebieranki.
Ref: Wszystkie bale w karnawale
Niosą frajdy moc.
Jakże byłoby to miło
przebalować moc.
Jeden woli w rytmie walca
sunąć po parkiecie,
a ja staram się na palcach
tańczyć jak w balecie.
Ref: Wszystkie bale w karnawale
Samba, cha-cha, śpiewy, brawa
w barwnym korowodzie.
Jaka szkoda, ze karnawał
nie zdarza się co dzień

„Piosenka o Eskimosie”
Przy Eskimosce mamie,
przy Eskimosie tacie,
mały Eskimos Lunamuk
w śniegowej żyje chacie.
Ref: Gdy dzieci w Polsce piją tran
ażeby nabrać siły.
Niech wiedzą, że go właśnie tam
Lunamuk zdobył miły
Niski jest krępy, ale zuch,
więc nic dziwnego chyba.
Że już poluje z tatą wraz
nawet na wieloryba
Ref: Gdy dzieci w Polsce piją tran

„Na marchewki urodziny”
Na marchewki urodziny,
wszystkie zeszły się jarzyny.
A marchewka gości wita
i o zdrowie grzecznie pyta.
 Kartofelek podskakuje,
burak z rzepką już tańcuje.
Pan kalafior z krótką nóżką
biegnie szybko za pietruszką.
Kalarepka w kącie siadła,
ze zmartwienia aż pobladła.
Tak się martwi, płacze szczerze,
nikt do tańca jej nie bierze.
Wtem pomidor nagle wpada,
kalarepce ukłon składa.
– Moja blada kalarepko,
tańczże ze mną, tańczże krzepko!

„Czyste ręce”
I od święta, i na co dzień
obmyj ręce w ciepłej wodzie.
W rączce masz dołeczek mały,
na mydełko doskonały!
Kiedy spadnie tam kropelka,
rączki złóż – i jest muszelka.
Teraz rączki swe pocieraj,
cały brudek z dłoni ścieraj.
Jedna rączka głaszcze drugą,
nie za krótko, nie za długo.
Teraz będzie mała zmiana,
druga też chce być głaskana!

ZAŁOŻENIA DYDAKTYCZNO – WYCHOWAWCZE (STYCZEŃ)
Temat:
Prezenty dla babci i dziadka.
Kształtowanie uczucia przywiązania i szacunku dla najbliższych członków rodziny. Kształtowanie umiejętności społecznych – udział w uro­czystości z okazji Dnia Babci i Dnia Dziadka. Rozwijanie zainteresowania życiem najbliższych członków rodziny – wymienianie imion, opisywanie wyglądu bliskich osób, nazywanie stopni pokrewieństwa. Doskonalenie umiejętności wypowiadania się na temat utworów literackich oraz własnych przeżyć.
Temat:
Czy to już zima?
Zwracanie uwagi na zmiany zachodzące w przyrodzie zimą. Określanie pogody i zjawisk atmosferycznych charakterystycznych dla zimy: śnieg, mróz, szadź, zawierucha. Rozumienie konieczności ciepłego ubierania się w zimie. Uświadomienie konieczności spędzania czasu na świeżym powietrzu, jako warunku zdrowia i odporności.
WIERSZE
„Razem z babcią, razem z dziadkiem”
Razem z babcią lubię w kuchni się pokrzątać,
piec słodkie ciasteczka, gotować i sprzątać.
Razem też przyrządzać przepyszne racuchy
i słuchać co znowu zrobił Kłapouchy.
Dziadek też jest mistrzem, czasu nie marnuje,
on zamki, okręty dla mnie wyczaruje.
Opowie historię albo nawet dwie,
o skarbach ukrytych, gdzieś na morza dnie.
Chętnie chodzę z dziadkiem na basen, na rower,
z babcią na spacery bo to bardzo zdrowe.
Radości i śmiechu przy tym mamy wiele,
lubimy być razem na co dzień w, niedzielę.
Z dziadkiem w świat baśniowy często wyruszamy,
w papierowej zbroi i z mieczem drewnianym.
I drżą wszystkie smoki – mówię wam to szczerze,
przede mną, a zwłaszcza przed dziadkiem rycerzem.
A kiedy za oknem nocka się rozgości,
bajką i kołysanką babcia sen zaprosi,
by przyszedł do mego łóżeczka,
potem w sen odpływam jak lekkie pióreczko.
Ja babcię i dziadka noszę w sercu na dnie,
zawsze będę ich kochać tak jak oni mnie.
Za to, że jesteście dziękuję dziś wam,
bo to wielkie szczęście, że właśnie was mam!
T. Błaszczyk

„Dla ukochanych dziadków”
(autor nieznany)
Babciu miła, dziadku drogi,
Przychodzimy w wasze progi.
I z okazji tego święta
mamy buzie uśmiechnięte.
Więc uśmiech dziś dajemy,
babcię, dziadka całujemy.
I wy – przy tak wielkim święcie
bądźcie także uśmiechnięci.
My was dziadkowie bardzo kochamy,
o waszym święcie zawsze pamiętamy.
Wręczymy kwiatek, ucałujemy i przyrzekamy
– grzeczne będziemy.

„Artysta malarz”
Snuł się smutny Mróz po świecie.
Czemu Smutny? Chyba wiecie…
Gdy się szronem świat pobiela,
ciężko znaleźć przyjaciela.
Przysiadł Mrozik przy kominie.
Łza mu po policzku płynie.
Płaczu potok spłynął spory,
tworząc w oknach piękne wzory.
„Chyba gdzieś się stąd wyniosę” –
pisnął Mrozik cienkim głosem.
Wtem zachwyty słyszy dzieci:
„Jak ten szron się ślicznie świeci!”.
Więc się więcej Mróz nie smucił.
Wszelkie troski precz porzucił,
w zamian radość poczuł czystą,
gdyż się sławnym stał artystą.
Borowiecka A.

PIOSENKI
„Droga babciu, drogi dziadku”
Droga babciu, drogi dziadku
wszyscy bardzo was kochamy.
I dlatego właśnie dzisiaj
w wasze święto wam śpiewamy.
Byście wciąż pogodni byli,
byście ciągle nas kochali.
Bo my was będziemy wiecznie
chociaż brzdące z nas niegrzeczne
Ref. Dzisiaj macie swoje święto,
więc wam podziękować chcemy,
że jesteście zawsze z nami,
za to was ucałujemy
Moja babciu i mój dziadku
zrobiliśmy wam laurki.
Trochę słońca, trochę nieba
i niebieskie na nim chmurki.
Taki prezent dla was mamy
te rysunki, które damy,
żeby dzisiaj uśmiech niosły
w ten dzień piękny i radosny.
Ref. Dzisiaj macie swoje święto…

„My się zimy nie boimy”
Przyszła do nas zima,
lepimy bałwanki.
Chociaż mróz za nosy trzyma,
pójdziemy na sanki.
Ref. My się zimy nie boimy, chociaż w uszy szczypie,
w śnieżnym puchu zatańczymy, nie damy się grypie!
My się zimy nie boimy, mamy czapki, szale.
My się zimy nie boimy, nie boimy wcale!
Przyszła do nas mroźna zima,
chłodny wietrzyk dmucha,
lecz nic w domu nie zatrzyma
przedszkolaka zucha!
Ref. My się zimy nie boimy, chociaż w uszy szczypie…

ZAŁOŻENIA DYDAKTYCZNO – WYCHOWAWCZE (GRUDZIEŃ)
Temat:
Przyjdź do nas Mikołaju.
Zapoznanie z historią Świętego Mikołaja, biskupa. Kształtowanie postaw prospołecznych i rozwijanie zdolności empatii. Wzbogacenie wiedzy na temat zwyczajów i tradycji związanych z przyjściem Świętego Mikołaja. Poznanie wizerunków Mikołaja w różnych stronach świata.
Temat:
Emocje i uczucia.
Tworzenie warunków do nawiązywania więzi z rówieśnikami. Kształtowanie umiejętności rozróżniania i nazywania wybranych stanów emocjonalnych. Zapoznanie z wybranymi sposobami radzenia sobie ze smutkiem.
Temat:
W oczekiwaniu na Boże Narodzenie.
Wytwarzanie uczucia radosnego oczekiwania na święta Bożego Narodzenia. Obserwowanie zachowania ludzi w najbliższym otoczeniu podczas przygotowań do świąt Bożego Narodzenia: dekorowanie pomieszczeń przedszkola, oglądanie wystroju miasta. Zapoznanie ze zwyczajami związanymi z nadchodzącymi świętami. Współdziałanie z dorosłymi w ubieraniu choinki, wykonanie prostych ozdób choinkowych, słuchanie kolęd.
WIERSZE
„Zagadkowe prezenty”

Pod choinką wiele paczek
w ozdobnym papierze.
Duże, średnie i maleńkie –
jaką dziś wybierzesz?
Duża paczka – cała w gwiazdki,
ta średnia – w paseczki,
a najmniejsza, daję słowo,
cała jest w kropeczki!
W tej największej coś miękkiego,
co brązowe futro ma.
Czy już wiecie, co takiego
skrywa paczka ta? (pluszowy miś)
W średniej paczce coś twardego,
co gumowe koła ma.
Chyba nie jest tajemnicą,
co zawiera paczka ta? (autko)
W małej paczce smakołyki
lukrem ozdobione.
Będą pięknie wyglądały
– na choince zawieszone. (pierniki)
M. Majewska

„Każdy może zostać Świętym Mikołajem”
Wszystkie dzieci, jak co roku przed świętami,
zasypują Mikołaja dom listami.
Proszą grzecznie i uprzejmie, aby święty
pod choinkę przyniósł piękne im prezenty.
Lecz dopóki pierwsza gwiazdka nie zamruga,
wkoło zieją się na co dzień istne cuda.
Mama piecze im pierniczki oraz ciasta,
tata nie się smakołyki prosto z miasta.
A gdy śniegu cała górka usypana,
idą razem, by ulepić gdzieś bałwana.
Nawet dzidziuś, choć za zima nie jest wcale,
na kuligu z dziećmi bawi się wspaniale.
Babcia robi im na drutach ciepłe czapki
i dostają słoik miodu od sąsiadki.
Nawet kuzyn, co tu tylko wpadł na chwilkę,
stroi z dziećmi razem wesołą choinkę.
Bo na święta każdy coś od siebie daje,
więc się staje nagle Świętym Mikołajem.
Borowiecka A.

„Ja i mój przyjaciel”
Ja i mój przyjaciel zgodnie się bawimy
(dzieci wskazują siebie i kolegę z grupy)
układać klocki nawzajem lubimy.
(dłonie ściśnięte w pięść układają naprzemiennie jedna na drugiej, tworząc wspólną wieżę)
Gdy jest mi smutno i bardzo źle,
(robią smutna minę i kręcą przecząco głowami)
ty mnie pocieszysz, przytulasz się.
(przytulają się)
A kiedy humor wspaniały mam,
(uśmiechają się i kiwają głowami)
śmiejesz się ze mną: hi, hi, ha, ha.
(śmieją się z przesadna artykulacją, trzymając się za brzuchy)

„Świąteczny czas”
Anioły z nieba spłynęły do ludzi,
żeby pasterzy w polu obudzić
i głosić światu radosną Nowinę:
– Maryja powiła Bożą Dziecinę!
(…)
Drzewko świąteczne i zapach igliwia
piękną kolędą świerkową zadziwia.
Wigilia… – obrus biały na stole,
wszyscy zasiedli w rodzinnym kole.
Nikt się nie smuci, twarze radosne,
grudniowy wieczór – a w sercach wiosna!
Lśni pierwsza gwiazdka – wieczerzy to czas,
i dla samotnych jest miejsce wśród nas.
Każdy ma w dłoni biały opłatek
– światłą nadziei, miłości zadatek.
To nim podzieli się cała rodzina.
Dziadek życzenia składać zaczyna.
(…)
Potraw dwunastu trzeba spróbować,
żeby tradycji wiernie dochować.
Barszcz, ryby, grzybowa, kapusta z grochem,
Pierożki, łazanki…! – Skosztuję choć trochę.
Wśród nocnej ciszy… – rozchodzi się głos,
płyną kolędy, cicha noc…
Migoczą gwiazdy – to nieba dar,
a pod choinką prezentów czar!
T. Błaszczyk

PIOSENKI
„Idzie, idzie Mikołaj”

Idzie, idzie Mikołaj, idzie tup, tup, tup.
Niesie, niesie prezenty, słychać stuk stuk stuk.
Co to, co to może klocki? Co to, co to może miś?
Co to, co to może lalka? Dowiesz się już dziś.
 Dzień dobry, dzień dobry witaj pośród nas!
Jesteśmy ciekawi, co w tym worku masz.
Mikołaju, Mikołaju usiądź sobie pośród nas,
Mikołaju, Mikołaju na prezenty czas.

„Uczuciowa piosenka”
1. Gdy cukierek wpadnie w błoto,
kiedy lody się roztopią
i już nie da się ich zjeść,
wtedy właśnie złościsz się.
Ref. Tupnij nogą, gdy ci źle.
Płakać wcale nie wstydź się.
A gdy wszystko jest tip-top,
skacz jak kangur: hop, hop, hop.
Gdy zabawka ci się zgubi,
albo ktoś cię nie polubi,
smutek wkrada się jak cień.
Może popsuć cały dzień.
Ref. Tupnij nogą, gdy ci źle…
Kiedy jedziesz na wycieczkę
lub gdy słodką jesz bułeczkę,
albo wygrasz w jakąś grę,
wtedy bardzo cieszysz się.
Ref. Tupnij nogą, gdy ci źle…

„Ciepła kołysanka”
Pobiegnijmy wszyscy
do biednej stajenki,
bo dziś się narodził
Jezus malusieńki.
Nie dostał kocyka,
nie dostał poduszki.
Mamusia mu siankiem
otuliła nóżki.
Kochany maluszek
marznie bez ubranka.
Niechaj Go rozgrzeje
nasza kołysanka.

ZAŁOŻENIA DYDAKTYCZNO – WYCHOWAWCZE (LISTOPAD)
Temat:
Wieje i pada.
Poznanie zjawisk atmosferycznych charakterystycznych dla późnej jesieni (deszcz, silny wiatr, mgła, wilgoć), utrwalenie wiedzy na temat dostosowania ubioru do warunków pogodowych.
Temat:
Polska – moja ojczyzna.
Budzenie zainteresowania dzieci własną miejscowością. Nabywanie poczucia przynależności narodowej: zapoznanie z flagą, godłem oraz nazwą stolicy Polski. Wyjaśnienie słów: Polska, Polacy, język polski.
Temat:
Domowe urządzenia elektryczne.
Poznanie urządzeń technicznych używanych w gospodarstwie domowym. Uwrażliwienie dzieci na zachowanie szczególnej ostrożności przy korzystaniu z nich.
Temat:
Zwierzęta szykują się do zimy.
Poznawanie wybranych zwierząt żyjących w naturalnym środowisku – nazwa, wygląd, sposób poruszania się i odżywania, przygotowania zwierząt do zimy, sposoby przystosowania się zwierząt do warunków, w jakich żyją. Poznawanie ptaków, które pozostają w kraju na zimę oraz tych, które odlatują.
WIERSZE
„Jesienna pogoda”

Gdy jesienny wiatr powieje, świat dokoła nas smutnieje.
Słońce znika za chmurami, a wiatr szarpie gałęziami.
Z nieba spadła kropla.  – Wiesz,
chyba będzie padał deszcz.
Szumią już kropelki w locie, niebo plecie z nich warkocze.
Płyną, płyną jak strumienie, myjąc drzewa, domy, ziemię…
– Spójrz, po mokrej szybie dwie
krople deszczu gonią się.
– Popatrz, łączą się! – I duże płyną razem aż po murze!
Taka aura jest jesienna, mokra, wietrzna – ale zmienna.
Chmury gdzieś przegonił wiatr,
hen, na druga stronę Tatr!
Niebo znowu pojaśniało i słoneczko wnet spojrzało
tu – na ziemię, gdzie lśnią duże podeszczowe dwie kałuże.
Hej, kałuże! W to mi graj!
Nie ma smutku – w sercu maj!
Już na nogach mam kalosze – jesienią je zawsze noszę –
i wybiegam na podwórze w mokruteńkie dwie kałuże!
Świetna zabawa! – Uwierzyć nie trudno,
że w czasie deszczu nie musi być nudno.
T. Bałszczyk

„Katechizm polskiego dziecka”
– Kto ty jesteś?
– Polak mały.
– Jaki znak twój?
– Orzeł biały.
– Gdzie ty mieszkasz?
– Między swemi.
– W jakim kraju?
– W polskiej ziemi.
– Czem ta ziemia?
– Mą ojczyzną.
– Czem zdobyta?
– Krwią i blizną.
– Czy ją kochasz?
– Kocham szczerze.
– A w co wierzysz?
– W Polskę wierzę.
– Coś ty dla niej?
– Wdzięczne dziecię.
– Coś jej winien?
– Oddać życie.
 W. Bełza

„Mieszkanie Hani”
Najpierw centralne ogrzewanie:
ciepło płynie rurą w ścianie.
Mróz na dworze i zawieje –
kaloryfer dom nasz grzeje.
Elektryczna pralka w domu
to wygoda jest i pomoc.
 Dobrze, że tę pralkę mamy,
bo oszczędza ręce mamy.
Płonie w kuchence płomyk gazowy.
Zaraz już będzie obiad gotowy.
Pstryk! Zapalę lampkę sama,
gdy poprosi o to mama.
Nasz odkurzacz – głośno szumi,
za to pięknie sprzątać umie.
Wciągnął rurą kurz i śmiecie,
ani pyłka nie znajdziecie!
Teraz Hania jest w łazience,
myje właśnie twarz i ręce.
Gdy telefon – drr… zadzwoni –
już słuchawkę trzyma w dłoni.
I, choć Basia jest daleko,
rozmawia z nią przez telefon (…)
 Przy radiowej skrzynce siadam –
skrzynka… bajki opowiada.
A gdy w radiu gra muzyka,
tańczę polkę i walczyka.
Cz. Janczarski

„Wiewiórki”
Po gałązkach, gałązeczkach
(jedna ręka zgięta w łokciu, palce rozstawione szeroko)
skacze w górę wiewióreczka.
(przesuwanie w kierunku palca wskazującego
zbliżonych do siebie palców drugiej dłoni)
Siadła na jaworze,
wyżej już nie może.
(zbliżone ku sobie palce jednej dłoni
na palcu wskazującym drugiej)
Po gałązkach, gałązeczkach
skacze na dół wiewióreczka.
(przesuwanie dłoni z czubka palca wskazującego w kierunku łokcia dłoni zgiętej)
W trawę zeskoczyła,
(przeniesienie dłoni na udo)
w lesie się ukryła.
(schowanie ręki za plecami)
M. Barańska

PIOSENKI
„Jesienny deszczyk”

Choć jesienny deszczyk pada,
nie siedź w domu, proszę.
Pelerynę szybko wkładaj
i wskakuj w kalosze.
Kap, kap, kap! Kap, kap, kap!
Krople deszczu w dłonie łap.
Chlap, chlap, chlap! Chlap, chlap, chlap!
Przez kałużę skacz.
Chociaż słońce się schowało
za deszczową chmurka,
to w kaloszach możesz śmiało
pędzić na podwórko.
Kap, kap, kap! Kap, kap, kap!

„Symbole Polski”
Błyszczy w słońcu flaga Polski
– tak, to właśnie ona!
I na wietrze już powiewa
wstęga biało-czerwona.
Ref. Tra la, tra la, tra la la la
– skoczna melodia do tańca nam gra.
Jak wygląda godło Polski,
wie duży i mały.
Dumnie strzeże swego kraju
ten nasz Orzeł Biały.
Ref. Hopsa, hopsa, hopsa sa sa
– tańczymy wesoło dziś ty i ja.

„Domowe smoki”
Szur, szur, szur,
mru, mru, mru,
szur, szur, szur.
Wolno sunie po podłodze,
cicho mruczy, warczy,
czasem prycha, lecz pracuje,
ile sił mu starczy.
Czy to zwierz? Czy to smok?
Łyka kurz cały rok.
W każdy kąt wsadza nos,
to odkurzacza los!
Stoi w kuchni na podłodze,
cicho mruczy, warczy,
wszystko mrozi i pracuje,
ile sił mu starczy.
Czy to zwierz? Czy to smok?
Głodny przez cały rok.
Masło, ser, mleko, sos.
To lodówki los.
Biała skrzynka z wielkim okiem,
cicho mruczy, warczy,
jest w łazience i pracuje,
ile sił jej starczy.
Czy to zwierz? Czy to smok?
Zwalcza brud cały rok.
To nie smok ani zwierz!
Syp proszek – w pralce pierz!

„Jeż”
Szuru, szuru pośród liści,
tupu, tup po trawie.
Co to, co to? Mały jeżyk!
Fu, fu, fu!
Kolczasty ma płaszczyk,
a oczy jak korale.
Szykuje się do snu. Gdzie?
Tu, tu, tu.
Bo lecą, lecą, lecą liście,
zima już tuż, tuż,
lecz pod liściasta tą pierzynką
niestraszny mu mróz!

ZAŁOŻENIA DYDAKTYCZNO – WYCHOWAWCZE (PAŹDZIERNIK)
Temat:
Kosz Pani Jesieni.
Zwracanie uwagi na zmiany zachodzące w przyrodzie jesienią – zmiana koloru i opadanie liści. Wzbogacanie wiedzy przyrodniczej dotyczącej aktualnej pory roku i zjawisk z nią związanych. Zapoznanie z nowym środowiskiem przyrodniczym – las. Poszerzanie wiedzy przyrodniczej o nazwy grzybów, nazwy drzew liściastych i iglastych oraz ich owoców. Przyswojenie nazw przyrodniczych: dąb, żołądź. Łączenie nazwy z ich wyglądem.
Temat:
Kto nam listy przynosi?
Poznanie czynności wykonywanych przez listonosza, poprawne ich nazywanie. Inspirowanie zabaw tematycznych związanych z pracą na poczcie. Utrwalenie znajomości swojego nazwiska i adresu.
Temat:
Pomysły na zmysły.
Stymulowanie zmysłów: wzroku, słuchu, dotyku, priopriocepcji (czucia głębokiego) i przedsionkowego. Usprawnianie koordynacji wzrokowo – ruchowej. Kształtowanie orientacji w schemacie własnego ciała, wykonywanie ćwiczeń przekraczania linii środkowej ciała.

WIERSZE
„Powitanie jesieni”
Idzie Pani Jesień lasem,
we włosach ma liście,
w trawie białe dzwonki dzwonią
na jesieni przyjście.
Pani Jesień stąpa lekko,
dłońmi czesze trawy,
babie lato sennie snuje,
rzęsą kryje stawy.
Zbiera Jesień w suknię złotą
wszystko, co las daje,
pod dębami spaceruje,
na polanach staje.
Dał klon dwa listeczki złote,
a dąb trzy żołędzie,
jarzębina – garść owoców,
sznur korali będzie (…)
Z suknią pełną pięknych darów
stąpa Jesień lasem.
Idź do lasu w dzień jesienny,
spotkasz ją tam czasem (…)
G. Gryszkiewicz

„Borowik i Muchomor”
DĄB
Raz Borowik i Muchomor
o poranku się spotkali.
Kapelusze pochylili
i tak sobie rozmawiali:
BOROWIK
Jestem królem wszystkich grzybów,
zwą mnie w lesie Borowikiem.
Mój kapelusz lśni brązowo
i wyglądam bardzo zdrowo!
MUCHOMOR
A ja jestem Muchomorem.
Nazywają mnie pięknisiem…
Mój kapelusz kropki zdobią –
takie moje widzimisię!
WIEWIÓRKA
I choć barwę ma wesołą,
to ostrzegam ludzi wkoło:
Muchomora omijajcie,
do koszyka nie wkładajcie!
E. Kaczanowska

„Pocztowe znaczki”
Na pocztowych znaczkach
piękne krajobrazy:
wiele roślin, zwierząt
i znajomych twarzy.
Czasem stemplowane
różne kształty mają,
swoimi barwami
wszystkich zachwycają.
B. Forma

PIOSENKI
„Co jesienią w parku gra?”
Co jesienią w parku gra?
Listek nuci: właśnie ja,
bo szeleszczę szu, szu, szu
i kołyszę park do snu.
Bo szeleszczę szu, szu, szu
i kołyszę park do snu.
Kasztan woła: oj, nie, nie,
przecież słychać tylko mnie,
głośno bębnię ram, tam, tam
i z żołędziem w parze gram.
Głośno bębnię ram, tam, tam
i z żołędziem w parze gram.
Wtem do parku wpada wiatr,
dmucha, wyje, że aż strach.
Gwiżdże w uszy wiu, wiu, wiu,
aż brakuje wszystkim tchu.
Gwiżdże w uszy wiu, wiu, wiu,
aż brakuje wszystkim tchu.
Jesień mówi: szkoda zwad,
można w zgodzie pięknie grać.
Wietrzyk, kasztan, żołądź, liść
wielki koncert dadzą dziś.
Wietrzyk, kasztan, żołądź, liść
wielki koncert dadzą dziś

„Grzybki”
Kiedy w lesie Pani Jesień
chodzi w dal po dróżkach,
małe grzybki rosną sobie
na grzybowych nóżkach.
Kapelusik każdy ma
tra la la, tra la la.
W chowanego z nami gra
tra la la la la
Już Monika do koszyka
smaczne grzybki wkłada,
muchomory zostawiła
bo się ich nie jada.
Ma w koszyczku grzybki dwa
tra la la, tra la la.
Braciszkowi jeden da
tra la la la la

„Pocztowe podróże”
Kiedy wrzucisz list do skrzynki, co stoi na poczcie,
wtedy on wśród innych listów podróż swą rozpocznie.
A pocztowiec później wszystkie listy te wyjmuje,
w najróżniejsze strony świata każdy powędruje.
Listy, listy i pocztówki,
a w nich wiadomości moc,
dla kuzynki i dla babci,
wujka oraz kilku cioć.
Do sortowni listy jadą – tam wielka maszyna
sprawdza znaczki i adresy, nic jej nie zatrzyma.
Dzieli listy bardzo szybko – ten jest za granicę,
ten nad morze, a ten w góry, a ten do stolicy.
Listy, listy i pocztówki…
Listy już posortowane, każdy dalej mknie –
autem, statkiem, samolotem – tam, gdzie jego cel.
Torba pana listonosza będzie dziś pękata.
On przesyłki w mig dostarczy do rąk adresata.
Listy, listy i pocztówki…

ZAŁOŻENIA DYDAKTYCZNO – WYCHOWAWCZE (WRZESIEŃ)
Temat:
Witamy w przedszkolu.
Wzajemne poznawanie siebie oraz swojego otoczenia. Nabywanie właściwego stosunku do kolegów oraz pracowników przed-szkola. Poznawanie zasad warunkujących bezpieczeństwo na terenie przedszkola. Wdrażanie do przestrzegania zasad normujących współżycie w grupie rówieśniczej. Nabywanie odwagi i umiejętności wypowiadania własnych myśli w kontaktach indywidualnych i zespołowych. Wyrabianie umiejętności przedstawiania i interpretowania treści na podstawie ruchu i mimiki twarzy. Wyrabianie nawyków higieniczno-kulturowych. Stwarzanie warunków do spontanicznej i zorganizowanej aktywności ruchowej dziecka.
Temat:
Droga do przedszkola.
Zapoznanie z zasadami ruchu pieszego i kołowego. Wyjaśnienie przeznaczenia sygnalizacji świetlnej, pasów, znaków drogowych. Wyjaśnienie konieczności właściwego zachowania się w pobliżu tras komunikacyjnych. Poznajemy nowy zawód – spotkanie z policjantem.
Temat:
Jesień w sadzie i w ogrodzie.
Obserwowanie zmian zachodzących w przyrodzie jesienią. Poznawanie darów jesieni – rozróżnianie i nazywanie niektórych warzyw i owoców. Rozpoznawanie owoców na podstawie smaku i dotyku (posługiwanie się określeniami: słodkie, kwaśne, twarde, soczyste itp.) Uświadomienie konieczności zjadania owoców i warzyw. Kształtowanie umiejętności prawidłowego budowania zdań i posługiwania się nimi w mowie.
WIERSZE:
„Koledzy”
Tak się nudziłem,
gdy byłem sam,
a teraz kilku
kolegów mam. (…)
Wspólna zabawa
zawsze się uda.
Już teraz nie wiem,
co to jest nuda. (…)
Cz. Janczarski

„Przedszkole”
Wesoły jak konik polny
rozpoczynam rok przedszkolny.
Drzewa szumią i śpiewają,
liście tańczą i pląsają.
Szu, szu, szu, szu, szu, szu…
Przedszkolaki – chodźcie tu!
Lubię chodzić do przedszkola
Pani na zajęcia woła,
kolorowy daje znaczek
i znów jestem przedszkolaczek!
I witamy się z przedszkolem.
Dzieci z panią stoją kołem,
po wakacjach opalone,
zdrowe i zadowolone.
Już witają się z lalkami
i wszystkimi zabawkami.
Chcemy, by rok dobrze minął
i chłopakom, i dziewczynom.
B. Derlick

„Znaki drogowe”
Stoją na drążkach znaki drogowe:
(palce wskazujące dotykają prostopadle podłogi)
okrągłe,
(palec wskazujący i kciuk tworzy koło)
trójkątne
(palce wskazujące i kciuki tworzą trójkąt)
lub kwadratowe.
(palec wskazujący kreśli kwadrat w powietrzu)
Każdy kierowca patrzy na znaki,
(dłonie tworzą lornetkę)
żeby na jezdni nie zrobić draki.
(ściśnięte dłonie zderzają się piąstkami)
Pieszy znaki drogowe także dobrze zna
(palec środkowy i wskazujący „spaceruje” po podłodze)
i w małym palcu zasady te ma.
(dłoń zaciśnięta – tylko mały palec wyprostowany)
N. Łasocha

„Pan Pomidor”
Pan pomidor wlazł na tyczkę
i przedrzeźnia ogrodniczkę.
“Jak pan może,
Panie pomidorze?!”
Oburzyło to fasolę:
“A ja panu nie pozwolę!
Jak pan może,
Panie pomidorze?!”
Groch zzieleniał aż ze złości:
„Że też nie wstyd jest waszmości,
Jak pan może,
Panie pomidorze?!”
Rzepka także go zagadnie:
“Fe! Niedobrze! Fe! Nieładnie!
Jak pan może,
Panie pomidorze?!”
Rozgniewały się warzywa:
“Pan już trochę nadużywa.
Jak pan może,
Panie pomidorze?!”
Pan pomidor zawstydzony,
Cały zrobił się czerwony
I spadł wprost ze swojej tyczki
Do koszyczka ogrodniczki.
J. Brzechwa

PIOSENKI
„Idzie idzie”
Słońce opaliło nas, nas, nas,
do przedszkola wracać czas.
Przyjaciół powitać: cmok, cmok, cmok
i na lato czekać znów cały rok.
Idzie, idzie jesień tu, tup, tup,
idzie, idzie zima, a ty obrót zrób.
Idzie, idzie wiosna, chlap, chlap, chlap,
idzie, idzie lato, pod boczki się złap.

„Zasady ruchu drogowego”
Słuchaj, koleżanko i słuchaj, kolego –
zawsze stosuj zasady ruchu drogowego!
Pamiętaj o nich w dzień, pamiętaj i wieczorem,
dla innych pieszych bądź przykładem i wzorem.
Gdy stoisz na przejściu, czekaj na zielone!
To światło mówi:
– Przejdź na drugą stronę.
A światło czerwone
swym blaskiem ostrzega:
– Nie wchodź na jezdnię
ani też nie wbiegaj.
Biało-czarne pasy
to znak jest na drodze,
że pieszy tutaj
przez jezdnię przejść może.

„Jabłka w sadzie”
W sadzie na jabłoniach,
jabłka się rumienią.
Pozbieramy je niebawem,
złocistą jesienią.
Jabłko za jabłuszkiem,
hop prosto do skrzynki.
Będą pyszne z nich przetwory,
a w nich witaminki.
Chrupiących jabłuszek,
mamy pełne brzuszki.
Z reszty smaczny dżem zrobimy,
kompot i racuszki.